Le clans des mouettes

ainsi est la force.
 
AccueilAccueil  FAQFAQ  RechercherRechercher  S'enregistrerS'enregistrer  MembresMembres  GroupesGroupes  Connexion  

Partagez | 
 

 الجمهوريّة العربيّة السّوريّة ET Y'BECCA

Aller en bas 
AuteurMessage
yanis la chouette



Nombre de messages : 8624
Localisation : http://yanis.tignard.free.fr/
Date d'inscription : 09/11/2005

MessageSujet: الجمهوريّة العربيّة السّوريّة ET Y'BECCA   Ven 16 Mar à 10:47

Syrië, officieel de Arabische Republiek Syrië, is een land in Azië. Het grenst in het westen aan de Middellandse Zee, in het noorden aan Turkije, in het oosten en zuidoosten aan Irak, in het zuiden aan Jordanië en in het zuidwesten aan Libanon en Israël. Een deel van Syrië, de Golanhoogvlakte, is door Israël geannexeerd. De Eufraat doorsnijdt het land van noordwest naar zuidoost. De hoofdstad is Damascus. Andere grote steden zijn Aleppo, Homs, Hama en Latakia.

De moderne Syrische staat werd opgericht na de Eerste Wereldoorlog als een Frans mandaatgebied. Het kreeg onafhankelijkheid in april 1946. De post-onafhankelijkheids-periode was tumultueus en een groot aantal militaire staatsgrepen en pogingen tot staatsgrepen in het land vond plaats tussen 1949 en 1971. Tussen 1958 en 1961 had Syrië een unie met Egypte, die beëindigd werd door een militaire coup.

De president van Syrië is Bashar al-Assad, die zijn vader Hafiz al-Assad na diens dood in 2000 opvolgde. Syrië behoort tot de Arabische Liga maar is geschorst per 16 november 2011.[5] Sinds het voorjaar van 2011 is Syrië het toneel van een grootschalige gewapende opstand tegen de Syrische overheid, die inmiddels is uitgemond in een burgeroorlog, een conflict dat volgens het Syrische Observatorium voor de Mensenrechten meer dan 200.000 doden heeft geëist[6] en bijna 4 miljoen mensen het land heeft doen ontvluchten.[7]

Basisgegevens
Officiële landstaal Arabisch
Hoofdstad Damascus
Regeringsvorm Republiek
Staatsvorm Eenheidsstaat
Staatshoofd President Bashar al-Assad
Regeringsleider Premier Imad Khamis
Religie Moslims 87%, christenen 10%, druzen 3%[1]
Oppervlakte 185.180 km² [2] (0,06% water)
Inwoners 17.921.000 (2004)[3]
18.028.549 (2017)[4] (97,4/km² (2017))
Overige
Volkslied Homat el Diyar
Munteenheid Syrisch pond (SYP)
UTC +2 (zomers: +3)
Web | Code | Tel. .sy | SYR | 963
Voorgaande staten
Frans Mandaat Syrië Frans Mandaat Syrië
Verenigde Arabische Republiek Verenigde Arabische Republiek 1946
1958-1961 (Uiteenvallen van de VAR)

Naam

De naam Syrië is afgeleid van de oude Griekse naam voor Syriërs: Σύριοι, of Σύροι, die de Grieken zonder onderscheid toepasten op de Arameeërs en Assyriërs.[8][9] Een aantal moderne geleerden beweert dat het Griekse woord met betrekking tot de verwante Ἀσσυρία, Assyrië, uiteindelijk afgeleid is van de Akkadische Assur.[10] Anderen geloven dat het afkomstig is van Siryon, de naam die de Sidoniërs aan de Hermon berg gaven.[11] Nochtans, de ontdekking van de Çineköy inscriptie in 2000 ondersteunt de theorie dat de term Syrië afgeleid is van Assyrië. De oude en Bijbelse naam van Syrië is Aram. Er is tot heden geen concrete bewijzen gevonden waar de naam Syrië van zou afstammen. Wat wel bekend is dat de Grieken de Arameeërs vanaf de tweede eeuw voor Christus "Suroi" oftewel "Syriërs" begonnen te noemen. In de Griekse vertaling van de Nieuwe Testament is dat ook te herleiden. De Aramese koning Naaman uit de OT werd in de Nieuwe Testament als Syrische koning beschreven. De Syrisch-Orthodoxe kerk erkend dat de naam Syrië afstamt van "Syrus". [12]

De naam Syrië werd van de oudheid tot de Eerste Wereldoorlog gebruikt voor het gebied tussen de hele oostkust van de Middellandse Zee (de Levant) en de Eufraat. Dit Groot-Syrië omvatte dus ook de huidige staten Libanon, Jordanië, Israël, Palestina plus aangrenzende streken in Turkije.
Geschiedenis van Syrië
1rightarrow blue.svg Zie Geschiedenis van Syrië voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
De Arabieren kwamen tijdens de Eerste Wereldoorlog in opstand tegen de Turken

Syrië ligt in de zogenaamde Vruchtbare Halve Maan en kende vele oude beschavingen zoals Mari, Ebla, Ugarit en die van de Amorieten, Hettieten, Assyriërs, Babyloniërs, Arameeërs en andere.

Syrië werd achtereenvolgens veroverd en bestuurd door de Perzische Achaemeniden, die in de 4e eeuw v. Chr. verslagen werden door Alexander de Grote. Zijn opvolgers, de Seleuciden, regeerden enkele eeuwen. In 63 v. Chr. veroverde de Romeinse generaal Pompeius Syrië. De Romeinen maakten het gebied tot een provincia van hun rijk: Syria.

In de late oudheid bleef het gebied een twistpunt tussen de Romeinen en de Perzische Sassaniden. Antiochië was de traditionele uitvalsbasis van de Romeinse legers in hun veldtochten tegen de Perzen. De Limes Arabicus vormde de grens met de Perzen. Nisibis, nu net over de grens met Turkije gelegen, vormde de belangrijkste grensplaats tussen het Romeinse Rijk en het Perzische rijk.

In de 7e eeuw veroverden de Arabieren het land tijdens de Slag bij de Jarmuk in 636. De Arabische dynastie van de Omajjaden regeerde vanuit Damascus ruim een eeuw over het Arabische Rijk. De Omajjaden bouwden de beroemde Omajjadenmoskee in Damascus. In 749 werden de Omajjaden verslagen door de Abbasiden en verloor Damascus zijn belangrijke betekenis. Het centrum van de islamitische macht verschoof naar Mesopotamië.

Het gebied wat nu Syrië is werd in de 11e eeuw veroverd door de Turkse Seltsjoeken, vervolgens door de tot de islam bekeerde Mongolen, de Egyptische mammelukken en in de zestiende eeuw door de Ottomanen. De Ottomanen zouden blijven regeren tot aan de Eerste Wereldoorlog.

In de Eerste Wereldoorlog veroverden de geallieerden (Fransen en Engelsen), gesteund door Arabische opstandelingen, het gebied. Gedurende een korte tijd was Syrië een onafhankelijk koninkrijk, maar al snel werd het een mandaatgebied van de Fransen die Syrië bezetten en de afsplitsing van Libanon bewerkstelligden. Dit werd overeengekomen op de Conferentie van San Remo. Het Syrische leger werd de genadeklap toegebracht in de Slag bij Maysaloun op 24 juli 1920.

Het oorspronkelijke Frans Mandaat Syrië bevatte naast het huidige Libanon, ook de Republiek Hatay, voorheen bekend als de Sandjak van Alexandretta. Dit gebied is de huidige Turkse provincie Hatay. Op dat laatste gebied maakte Syrië aanspraak tot na het overlijden van president Hafez al-Assad. De Fransen bleven in Syrië tot 1946.[13]
Geschiedenis van het christendom in Syrië
Qalat Semaan in het gebied van de Dode steden in Syrië.

Syrië wordt wel de bakermat van het christelijk geloof genoemd, omdat de apostel Paulus hier zijn zendingstocht door Klein-Azië begon. Bekend uit het Bijbelboek Handelingen van de apostelen is het verhaal dat Paulus, de joodse christenvervolger, op weg naar Damascus een visioen kreeg, zich bekeerde en vervolgens het christendom ging prediken.

In Syrië vindt men de vroegste christelijke kerken, zoals de Huiskerk van Dura Europos. Thans is circa 10 procent van de bevolking christen.

In het bergstadje Ma'loula (50 kilometer van Damascus) spreken de christelijke inwoners nog de taal die Jezus gesproken zou hebben, het Aramees. In de rotskerkjes van de kloosters, gewijd aan de heiligen Sergius en Taqla, hangen oude iconen die regelmatig worden uitgeleend voor belangrijke tentoonstellingen in Europa.

Na de islamitische verovering van Syrië in 636, baden moslims en christenen zij aan zij tot 705. In die tijd leefde ook de christelijke theoloog en laatste kerkvader Johannes Damascenus, die een belangrijke rol speelde aan het hof van de kalief. In 705 werd de Kerk van Johannes de Doper afgebroken en vervangen door de Omajjadenmoskee. Hier worden ook de relieken van Johannes de Doper vereerd. Voor moslims is Johannes - net als Jezus - een belangrijke profeet.

De volgende patriarchaten zijn in Damascus gevestigd: het oosters-orthodoxe Patriarchaat van Antiochië, het oosters-katholieke patriarchaat van de Melkitische Grieks-Katholieke Kerk en het patriarchaat van de Syrisch-Orthodoxe Kerk.
Onafhankelijke Syrische Republiek
Aleppo in 1961.

In 1946 werd de Syrische Republiek onafhankelijk. Onafhankelijk Syrië werd een republiek die, gesteund door de Sovjet-Unie, toenadering zocht tot andere Arabische landen. Van 1958 tot 1961 vormde Syrië een staatkundige eenheid met Egypte als de Verenigde Arabische Republiek (VAR). In 1961 maakte een militaire coup een einde aan de VAR.
Hafez al-Assad begroet Richard Nixon bij de luchthaven van Damascus in 1974.
Quneitra, grotendeels vernietigd voor de Israëlische terugtrekking in juni 1974.

In 1963 kwam de Ba'ath-partij, via een nieuwe staatsgreep, aan de macht in Syrië en werd de noodtoestand uitgeroepen. In 1967 werd Syrië betrokken in de Zesdaagse Oorlog tussen een Arabische coalitie en Israël. Syrië verloor de Golanhoogten aan Israël. Aan de politieke instabiliteit kwam een einde toen in 1970 Hafiz al-Assad een coup pleegde en president werd. Al-Assad behoorde tot een etnische en religieuze minderheid, de Alawieten. Hij bleef president tot zijn dood in 2000. Deelname aan de Jom Kipoeroorlog in 1973 en inmenging in de Libanese Burgeroorlog (1975-1990) leverden weinig tastbaar resultaat op, maar Syrië bleef wel een machtsfactor in de regio. Het terugkrijgen van de Golanhoogten van Israël, op welke manier dan ook, blijft een hoofddoelstelling van de buitenlandse politiek, naast een oplossing van het Arabisch-Israëlisch conflict en het vergroten van de invloed in Libanon.

Op 2 februari 1982 had een van de zwartste pagina's van de moderne Syrische geschiedenis plaats in de stad Hama, een bolwerk van de Moslimbroederschap. Deze laatsten waren tegen de seculiere socialistische Ba'ath-regering. Zij konden rekruteren uit de soennitische meerderheid van de bevolking, terwijl de Syrische Ba'ath-regering steunde op een alawitische minderheid van ongeveer 10%.[bron?] De Moslimbroederschap ging ook gewelddadig te werk. In februari 1982 kon zelfs van een gewapende opstand gesproken worden. President Assad ging de strijd met de Moslimbroederschap aan. Dit leidde tot een opstand, die bloedig de kop werd ingedrukt. Het leger maakte met artillerie en bulldozers een deel van Hama met de grond gelijk. Er werden ongeveer 20.000 mensen gedood. Sindsdien is er geen sprake meer geweest van enige serieuze oppositie.

Na de dood van Hafiz in 2000 nam zijn zoon Bashar al-Assad de macht over. Bashar volgde op dat ogenblik een specialisatie tot oogarts in Londen. Oorspronkelijk was zijn oudere broer, Bassel al-Assad, bestemd om vader Hafiz op te volgen maar hij overleed vóór zijn vader bij een auto-ongeluk, onderweg naar het vliegveld. Bashar al-Assad bleef in grote lijnen het beleid van zijn vader voortzetten.

Ten tijde van de Irakoorlog vluchtten Irakezen naar Syrië om het escalerende sektarische geweld tussen sjiieten en soennieten en het verzet tegen het nieuwe regime na de val van Saddam Hoessein te ontvluchten.[14]
1rightarrow blue.svg Zie Syrische burgeroorlog voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Militaire situatie in de Syrische burgeroorlog.

In handen van de Syrische overheid

In handen van Koerdische troepen (Rojava)

In handen van de Islamitische Staat (in Irak en de Levant) (IS)

In handen van andere rebellen: VSL en Islamitisch Front

In handen van Jabhat al-Nusra


Nadat eind 2010 in Tunesië demonstraties begonnen en daarbij Ben Ali werd verjaagd verspreidden de demonstraties zich door de hele regio waaronder in Syrië. Volgens de oppositie werd er door de regering op vreedzame demonstranten geschoten.[15] In november 2011 dreigde de Arabische Liga Syrië met sancties vanwege het "hardhandig neerslaan van de protesten"[16] De Turkse premier Erdoğan en de Jordaanse koning Abdoellah maakten kenbaar dat zij willen dat Assad vertrekt.[17][18] In reactie op de demonstraties kondigde Assad hervormingen aan, er werd een nieuwe grondwet aangenomen waarin niet langer stond dat de Ba'ath-partij, een Arabisch nationalistische en socialistische partij, de staat en de samenleving leidt en dat er ook andere politieke partijen mochten gevormd worden die niet lid zijn van het National Progressive Front, wel mochten partijen niet gebaseerd zijn op religie of etnische basis. Vervolgens werden er in 2012 parlementsverkiezingen gehouden waarbij ook partijen die niet lid zijn van het NPF zetels wonnen, door de rebellen werden deze verkiezingen als oneerlijk beschouwd. De demonstraties veranderde al snel in een burgeroorlog waarbij het Syrische Arabische Leger van president Assad en pro-Assad milities de rebellen, door de regering gezien als "terroristen", met grof geweld bestrijden. Volgens critici van Assad worden hierbij ook burgerdoelen in alle delen van het land, onder meer in de plaatsen Daraa en Hama, aangevallen. Syrië en zijn bondgenoten Rusland, Volksrepubliek China en Iran schrijven de opstand en het geweld toe aan een jihad door intolerante islamisten en salafistische terroristen, streng-wahabitische monarchieën zoals Qatar en Saoedi-Arabië, Frankrijk, en wapenleveringen vanuit de Verenigde Staten, de NAVO, Israël en Turkije. De Verenigde Naties heeft zowel de Syrische regering als de rebellen beschuldigd van misdaden tegen de menselijkheid.[19][20][21][22]

Assad verklaarde in november 2012 tegenover RT, dat er in Syrië geen sprake is van een Syrische burgeroorlog, maar van pogingen tot buitenlandse inmenging door regionale en internationale grootmachten, salafistisch extremisme en van terrorisme tegen de staat. Hij verklaarde nooit onder buitenlandse druk afstand te zullen doen van het presidentschap tenzij via algemene vrije verkiezingen door de Syrische bevolking in 2014. President Assad verklaarde tegenover de Armeens-Russische journaliste in Syrië te willen blijven, leven en ook sterven.[23] Tevens verklaarde hij de weg van onderhandelingen met geweldloze oppositiepartijen en geleidelijke democratische transitie te willen volgen om zo niet de weg vrij te laten voor islamistische extremisten en „imperialistische” plannen met het Midden-Oosten en de belangrijke en olierijke Arabische wereld. In 2014 werden er presidentsverkiezingen gehouden waarbij ook andere kandidaten dan Assad mochten meedoen, hij won die verkiezingen volgens de Syrische autoriteiten met 88,7% van de stemmen.

Portail:Iran/Poème persan du mois/Archives

Février 2012

Le vin nocturne
(Hafez)

Les boucles en désordre, tout en sueur, la lèvre riante et ivre,
La robe déchirée, chantant un poème et le verre à la main,
L’œil querelleur, la bouche enchanteresse,
A minuit, hier, Il est venu s'asseoir à mon chevet.
Il a penché la tête vers mon oreille pour, d'un accent triste,
Me dire : "Ô mon ancien amoureux, tu dors donc ?
L'amant à qui l'on verse un tel vin à la pointe du jour
Devient hérétique en amour s'il ne se fait adorateur du vin".
Allons, dévot, ne blâme point ceux qui boivent le coupe jusqu'à la lie,
Car aucun autre présent nous a été offert le jour ou le Seigneur a dit "Ne suis-je pas ton maître ?"
Le rire de la coupe de vie et des boucles emmêlées d'une jolie créature,
Ah combien de repentir n'ont-ils brisés, comme ont brisé celui d'Hafez.

Août 2008

Le vent nous emportera
(Forough Farrokhzad)

Dans ma nuit, si brève, hélas
Le vent a rendez-vous avec les feuilles.
Ma nuit si brève est remplie de l'angoisse dévastatrice
Ecoute! Entends-tu le souffle des ténèbres?
De ce bonheur, je me sens étranger.
Au désespoir je suis accoutumée.
Ecoute! Entends-tu le souffle des ténèbres?
Là, dans la nuit, quelque chose se passe
La lune est rouge et angoissée.
Et accrochée à ce toit
Qui risque de s'effondrer à tout moment,
Les nuages, comme une foule de pleureuses,
Attendent l'accouchement de la pluie,
Un instant, et puis rien.
Derrière cette fenêtre,
C'est la nuit qui tremble
Et c'est la terre qui s'arrête de tourner.
Derrière cette fenêtre, un inconnu s'inquiète pour moi et toi.
Toi, toute verdoyante,
Pose tes mains - ces souvenirs ardents -
Sur mes mains amoureuses
Et confie tes lèvres, repues de la chaleur de la vie,
Aux caresses de mes lèvres amoureuses

Le vent nous emportera!
Le vent nous emportera!

Juillet 2008

Extrait de Leily o Majnoun
(Nizami)

On me pousse à me séparer de l'amour
On me dit "débarrasse toi de l’amour"
Seigneur! Je te jure devant ta Divinité,
Et encore devant ta Déité
Relève-moi jusqu’au bout de l'amour,
Que ne finisse pas ce grand amour,
Abreuve mon âme à la source de l’amour
Ne me prive pas du kohol de l’amour
Je suis aviné par le vin de l’amour
Assoiffe-moi pour du vin de l’amour

Avril 2008

Extrait de Bustan
(Saadi)

Ô caravanier va doucement, car c'est ma vie que tu emportes,
et mon cœur ravi s'en va, avec la belle que tu emportes.

Elle s'éloigne, me laissant seul, plaintif et malheureux,
et son départ, comme une pointe, déchire mon être douloureux.

J'ai tenté de cacher ma blessure par des ruses et des sortilèges,
mais mon sang débordant témoigne qu'au seuil de mon âme tout se désagrège.

Ô caravanier retiens sa litière, tire les rênes de ta caravane,
car le cyprès de mon cœur ravit mon âme au pas de ta caravane.

Oui, ma belle s'en va fièrement, m'abandonnant au fiel de la solitude,
ne me demandez plus rien, car la vie m'a ôté toute sa plénitude.

La belle insoumise s'en va, me laissant dans toute ma douleur,
et je me retrouve, tel un brûle-parfum, la tête en flammes et en pleurs.

Malgré la cruauté, les fausses promesses de ma douce infidèle,
j'ai gravé en mon cœur et sur mes lèvres ce souvenir doux d'elle.

Oui, reviens ma charmante bienaimée, reviens donc éclairer mes yeux,
reviens, car mes cris de détresse bouleversent la terre et les cieux.

Je ne dors ni le jour, ni la nuit, refusant le moindre conseil,
je m'en vais sans but, inapte, l'âme débridée par cette passion sans pareille.

J'ai cherché à pleurer pour que le chameau de ta litière s'envase sous mes larmes,
mais je n'ai pu le faire, mon cœur, tant ton départ me désarme.

Je ne veux ni attendre, ni délaisser ma tendre bienaimée,
alors qu'en fait, cela serait la solution préférée.

Il y a diverses façons de dire comment l'âme du corps se retire,
or moi, j'ai vu de mes yeux comment ma vie s'est mise à partir.

Sa'adi l'infidèle, me dit-elle, tu n'aurais pas dû de mon amour te plaindre,
face à ta tyrannie qu'aurais-je fait, ma belle, lui dis-je, si ce n'est que m'en plaindre!

Mars 2008

Apparition
(Hafez)

Décoiffé, le front moite, souriant et ivre,
col déchiré, poème en bouche et verre en main,
le regard querelleur et la lèvre ironique,
hier, à minuit, il vint me voir et, s’asseyant,

Penché sur moi, il demanda, d’une voix triste :
« dors-tu, ô toi qui m’aimes depuis si longtemps ?... »
L’amant auquel, la nuit, on sert un pareil vin :
qu’il s’en enivre ! Ou qu’en amour, qu’il soit païen !

Va, dévôt, et ne donne pas tort aux ivrognes :
Boire est leur destinée, et ils n’y peuvent rien !

Pour moi, je bus tout ce qu’Il versa dans ma coupe,
Que ce fut vin d’ivrogne ou vin de paradis…

Combien, pour Hâfez et d’autres, ont brisé de repentirs
La Beauté avec ses boucles, et la Coupe, avec son tire !

Février 2008

Je fis un Hymne de la mort
(Ahmad Shamlou)

Voici la houle lente du temps qui me traverse
tel un fleuve de fer
Voici la houle lente du temps qui me traverse
telle une mer d'acier et de pierre.

Sur le passage du zéphyr je chantai un nouvel hymne
Sur le passage de la pluie je chantai un nouvel hymne
Sur le passage de l'ombre je chantai un nouvel hymne.

En toi demeuraient le nénuphar et la pluie
En moi la dague et le cri.
En toi demeuraient le jet d'eau et le rêve
En moi l'étang et l'obscurité.

Sur ton passage je chantai un nouvel hymne.

Je fis d'une feuille un hymne
Plus verdoyant qu'un bois

Je fis d'une vague un hymne
Plus palpitant que le cœur humain

Je fis de l'amour un hymne
Plus retentissant que la mort.

Plus vert que la forêt
Je fis un hymne de la feuille

Plus palpitant que le cœur de la mer
Je fis un hymne de la vague

Plus retentissant que la vie
Je fis un hymne de la mort.

RAPPORT DE Y'BECCA
SUR LES MALHEURS EN ARABISCHE REPUBLIEK SYRIË
Revenir en haut Aller en bas
Voir le profil de l'utilisateur http://www.atelier-yannistignard.com
 
الجمهوريّة العربيّة السّوريّة ET Y'BECCA
Revenir en haut 
Page 1 sur 1
 Sujets similaires
-
» Les Ryukyuans à Formose (1575)
» Guerre de Kai et de Shinano (1572-1575)
» Marine Academy - I [FB 1608]
» Une vie de Chien [Part 3] [FB 1607]
» "le loup garou" de moissey, en 1605

Permission de ce forum:Vous ne pouvez pas répondre aux sujets dans ce forum
Le clans des mouettes :: Le clans des mouettes-
Sauter vers: